DÜRTME İÇİMDEKİ NARI...

"Dürtme içimdeki narı, üstümde beyaz gömlek var" 

Birhan Keskin
DÜRTME BENİ AŞK!

Şairin dediği gibi dürtme içimdeki narı gömleğim beyaz, yaram taze, acım çok keskin.  Her yanı kırık bir kalpten yeni çıkmışım patchwork kalbimde yeni bir desene daha gerek yok... Gülümseme bana. Hiç yaşamadığın bir acıyı, benim acımı taaa kalbinin derinliklerinden gelen bir hüzünle, gerçekten hissederek "çok üzüldüm" diye karşılama... En yakınlarımın sorumluluklarını sen yüklenme. Alıştırma beni şefkatine.. "Şöyle yaparız böyle olur" demek yerine "şunları şunları yap bunlar bunlar olmalı" de.. 

Papatya Çayı Gibi Kokuyordu...

Derin bir iç çekip korksam da başımı kaldırıp baktım gözlerine. O an... Biri içine taş doldurduğu kartopunu tam kalbime atmış gibi acıdı kalbim..

Yanağındaki yaşı gördüğümde zaferin aslında insanı ne kadar acılaştırdığını farkettim.. Anladım ki aslında yenilmişim.. İlk kez de değildi ama... Beni mutlu edeceğini düşündüğüm ne varsa daha eksik bırakmıştı.. Kendime ihanetin bedeli sanırım...

DÜNYANIN TÜM GÜZEL KADINLARINA

"Ne hoş bir güzelliği vardır, hafif adımlarla, dünyadan gülümseyerek geçenlerin"...

Virginia WOOLF

Canım Woolf'un bu sözü her daim en sevdiklerimdendir. Bugün hayat hikayelerine ortak olduğum ve beni çok derin etkileyen kadınları  yazmak istedim. 8 Mart ve muadili günlerin ara sıra bir hatırlatma olarak ihtiyaç olduğunu ancak kutlamayı reddettiğim bir gün olduğunu ve  kadınlar olarak itilip kakılmadan insan gibi yaşayabildiğimizi gördüğüm günlere dek de bu tarz kutlamaları rafa kaldırdığımı belirterek yazıma geçeyim.

Kafa Sesi Diyalogları: Umut En Etkili Protestodur Bazen...

Gözlerimi araladığımda saat 5'e geliyordu.. Odanın içi cehennem pratiği yaptıracak kadar sıcakken ben nasıl üşüyordum? Ateşim 39'u hunharca zorlayıp 40'ı da tecrübe etmek isterken, nadiren de olsa kendi kendime müdahil olamamanın ezikliğini yaşıyordum...


Derken Ebru girdi içeri.. "Ayyyy çok geçmiş olsun, Dilek ne yaptın böyle kendine? Yazıktır böyle bırakmasaydın kendini"... İçim şişse ne yazar bir gece çekecektim kendisini zira "iç şişmesi de refakata dair"di...

17/08/1999: Biz İyiyiz de Sen Nasılsın?

Bu yazı Burcu'ma, Dilşad'ımıza, İskender Iğdır'a ve 17 Ağustos 1999'da sesi duyulamayan tüm herkese adamıştır. Nurlar içinde uyuyun. Mekanınız cennet olsun... Biz iyiyiz. Biraz kırgın, biraz üzgün, çokça yıkık işte.. Siz? 

Garip Düğün Diyalogları....

Dün tesadüfen sevgili  Berkay'ın blogunda rastladım bu tarz bir diyaloğa ve üstüne öyle bir olay oldu ki. Ben de kendi diyaloğumu yazayım dedim :)

İş Yeri Güzellemeleri 1: Fabrika Güncesi Bir Özel Sektör Hikayesi

Dilek pardon yazının güzellemeyle ne alakası var?" demeyin. Güzellemedim ama ne yapayım başlık da bulamadım :D

Dilek'in çocuklarla imtihanı vol 1: Mantığa sığmayan sorular

Hikayemi en baştan takip edenler bilir 5. sınıfların İngilizce Öğretmeniydim ve fakat bir sebepten istifa etmek durumunda kaldım. Olay tarafımdan yargıya intikal ettirildiği için süreçle ilgili açıklama yapamayacağım ancak özetle istifa ettim hatta öyle bir zamana denk geldi ki bebelerin karnelerini göremedim... Yok erken konuşmuşum geçtiğimiz cuma bir grup küçük misafirim ellerinde sardunyaları ve karneleriyle beni ziyarete gelmişlerdi!!! Allahım ahde vefa? Hem de bu yaşta? Değişmeyin olur mu siz temiz kalırsanız dünya da temiz kalacak canım evlatlarım!!!

Benim trajikomik pazar hikayem. Daha beter rezil olan var mı aranızda?

Bir pazar daha ne kadar rezil olabilirdi peki? Evet evet size soruyorum. Ciddi ciddi insanın sabah sabah markette en fazla yani taş çatlasa 20 dakika geçirip hayallerine veda etmesi olası mı sizce? Değil mi? Okuyun bence...

Öğretmenim canım benim bak şimdi ben de öğretmenim..

Son haftasına geldiğim öğretmenliğimde kısacık bir flaşbekle önce kendi öğrenciliğim ardından da kendi öğretmenliğimi sorgulayacağım bir yazı olmasını istedim bunun..