BABAMA...

Dün tam 2 yıl olmuş sen temelli gideli...Dün anneler günüydü ve sen yine annemden rol çaldın ama eminim seni affetmiştir zira bir insanı yokluğunda affetmek çok kolay.

 Aklıma Fulya geldi senden 1 yıl ve bir kaç ay sonra o da gitti... İyileşeceğine hiç umut bağlamamıştım ama yine de  inanamıyorum işte öldüğüne... Ölmeden 2 ay önce görmüştüm. Fulya'ydı, yanımdaydı ve etten ve kemiktendi... Şimdi yok ve ben onun bana yaşattığı o hayal kırıklıklarını tamamen hafızamdan sildim.


Ölen kutsallaşıyor da  biraz galiba. Zira "arkasından konuşmanın saygısızlık olduğu" kategoriye girince, öleni bir kutsallık zırhı bürümüyor değil... Nasıl yaşadığı, ne yaşattığı mühim olmuyor artık... Ama bu yazının konusu hayal kırıklığı vs Fulya değil elbette. Onun da senden rol çalmasına müsaade vermeyeceğim.

BABAMA...

Artık eski bayramların tadının olmadığını söylüyorlar. Seninle sohbetlerimiz geldi aklıma "büyüyünce göreceksiniz" demiştin sene 95ti... Bir şeyleri anlamanın büyümeye endeksli olduğu ve yaşanmışlıklarımın henüz algıma muhalif olduğu yıllardı. Bilincinde olarak mı  bilmem ama sustum. Bugün 30lara geldiğimde farkettim ki "meğer babam haklıymış"... 

Değişen bayram değil zira bayram kutlamaya gelen çocukların her birinin gözünde ayrı ışıltı.Değişen umut sanki "büyüyünce görüleninden"... Umut varken gözlerin de ışıltısı en berrağından çünkü. Çünkü giyilen bayramlıkların ütü çizgisinden bile umut sızıyor.  Bunları düşünürken aklıma geldi de "ben en son ne zaman bayramlık giymiştim baba?"

Bayramını kutlamaya geldim, odanda yoktun... 

Babama: 16.5.2017

5 gün olmuş sen yoksun.. Mahmut Hocaya durumu anlatmama rağmen yine de bugün sınava gitmek için evden çıktım ilk kez. Her gün geçtiğim yolları ilk kez görür gibiydim. İnsan acı çekerken bakış açısı değişiyor. Yani en azından bu insanda öyle. Çok değişikti sanki ekrandan izler gibi işte o yolları yürüyen benim ayaklarım değilmiş gibi.

Ercan gördü beni ilk "ben dün Cem'den bir şey duydum ama" dedi. Çok şaşırmış. Arayayım demiş Cem de "yarın sınavda görürsün abi" demiş ona. Şimdi ben bu Cem'in suratına bi güzel ağladım ilk gün bi korkmuş bi korkmuş. Mesaj attı bana "ağlayan kadınlara dayanamıyorum da ben o yüzden arayamadım ama bir şeye ihtiyacın olursa n'olur çekinme söyle" diye. Teşekkür ederim Cem.