10 Ekim 2015 Cumartesi

anKARA....


Çok da astronomik rakamlara tekabül etmeyen bu yaşımda inanılmaz olaylara şahit olmanın övüncünü , hicabını ve şaşkınlığını yaşamışımdır ömrümün kimi dönemlerinde..

Çok değil birkaç gün önce bir Türk Bilimadamının aldığı Nobel'e şahitlik etmiştim gururla!!!

Yine bir gün, bugün, görenlerin tarihte emsalinin 70lerde bilmem nerede olduğu söylediği ama bu kez hicap duyduğum bir olay kodlandı tarihe ve beynime..

Hasta yatağımdan kalkıp bakkaldan dönen yengeme kapıyı açınca "Dilek Ankara'da patlama olmuş 30 kişi ölmüş 126 yaralı var" haberini aldım.. Aklıma hemen eskiden tanıdığım ve sevdiğim arkadaşım ve dahi dolu titri yine rafa kalkmış olan "o eski dost" geldi! Ne kadar görüşmesek de böyle bir acıda arayamadığıma ya da üzüntümü paylaşamadığıma , hal hatır soramadığıma ve artık ayrı fikirlerde olsak da bu kez yeniden ortak paydada buluşamadığımıza şaşırdım sadece... Zaman dedim neleri değiştirip ne kurallar koyuyor... Düşünceler eşliğinde televizyonu açtım ama karşılaştığım manzaranın tarifi için dimağımda kelime yok!!!! 

Bir anda arayamadıklarıma üzülmeyi bırakıp artık istese de arayamayacak/aranamayacakları düşünmeye ve akabinde de ekrandaki manzaranın şaşkınlığına kaptırdım kendimi... Ardından sosyal medyaya baktım.. Kimi ölen polise sövüyor diğeri Ankara'da ölenlere.. Ne yana dönsem şaşkınlık ne yana dönsem hicap ne yana dönsem mide bulantıları...

An itibariyle 95 olan ölü sayısından bahsediliyor.. Kim onlar? Kiminin annesi, kiminin babası, kiminin evladı kiminin de sevdiği..

Bilemedim ki ne desem? Aynı fikirde olmak zorunda mıyız aynı toprağı paylaşmak için?

Zaman işte dedim ya... Neleri değiştiriyor.. Kardeşi kardeşe düşman ediyor.. En yakını en uzak kılıyor.. Her şeyi deşifre edip aşikara da sırra kadem bastırtıyor.. Zaman çehrelere çizgi, saçlara ak, beyne kara katliamlar bırakıp kaçıyor anı niyetine....

Ve yine zaman tıpkı eski sevgililere yaptığı gibi birbirinin bağrında can bulan, etle tırnak olan insanları,  canları nasıl da ayrıştırıyor.. Nefret, hırs ve bencillik tohumları ekiyor... Nasıl da unutuyoruz aynı tebessümleri aynı anda ağırladığımızı dudaklarda ve aynı heyecana çarptığını sol yanların...

Zaman 1977'de olmuş bir olayın benzerini yine getirip sunuyormuş belleklere son sürüm.. Yani zamanla olur denen hiçbir şeyin oluru yokmuş aslında....

Araya zaman sokan araya ayrılık sokuyormuş, ayrıştırmacılık tohumları ekiyormuş farketmeden yani zaman özetle düzeltmiyormuş beklendiği gibi hiçbir şeyi... Bu zamanın en büyük ihanetidir hanemize!!!

Ben çok üzgünüm.. Çok yorgunum ve hicap duyuyorum... Yoruldum.. Az sonra gireceğim yataktan bundan 40 yıl sonra "bu patlamanın aynısı Ankara'da 2015 olmuştu" demeyeceğim yarınlara uyanmak dileğiyle... 

12 yorum:

  1. :( Bu yıl başımız bir türlü sağ olamadı. Başımızdakiler sağ salim.

    YanıtlaSil
  2. Her ne kadar insana dair hiçbir şey şaşırtmıyor beni artik desemde bu yaşananlar karşısında sasirmanak şoka girmemek imkansız. ...zor bi coğrafya da yaşıyoruz ve bunun bedelini tercihini barıştan yana kullananlar bedenleriyle ödüyorlar.....gün gelecek o gün gelecek ve bu topraklar da zafer türküleri söylenecek sonsuz inancımla. ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hangi ideolojiden olursa olsun böyle bir ölümü kimse haketmiyor... Ben de inanıyorum ki gün gelecek uzakta kalacak tüm bu karanlıklar...

      Sil
  3. Dilek'ciğim,başımız sağolsun yavrum,çok şeylere şahit olmuş biri olarak,bu kadar üzüntüyü ben,kaderle gelen yakınlarımı kaybettiğimde bile yaşamadım.Onlar benim üzüntülerimdi,onlar değişikti..Fakat daha da üzüleceğimiz anlaşılan olacaklardan ise, bugüne kadar hiç böyle korkup,vatanımız için endişelenmemiştim. Atları telef olmuş bir arabalarda da sanki yokuşa sürülüyoruz. Allah'ım; siz çocuklarımızın yüzü suyu hürmetine yerinde olması gereken akıllarını başlarına getirir de,milletimiz, evlatlarımız,hepimiz rahat bir nefes alırız.Sana da geçmiş olsun yavrum.Sağlıcakla kal.Ece ablan.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O kadar güzel bir benzetme yapmışsınız ki Ece Abla.. Atları telef olmuş bir arabadayız gerçekten... Dilerim allahtan tez vakitte aydınlığa çıkalım..

      Çok teşekkürler ben ameliyat geçirdim ama ne öncesinde ne sonrasında bu kadar moralsiz hissetmemiştim...

      Sil
  4. Ne zaman ki insanlar yalnızca insanlık adına üzülecekler, o zaman bitecek bu ölümler. Şu veya bu olmadan, sizden bizden demeden. Ölen yalnızca insan, insan, insan...
    Ankara an itibariyle kapkara. Şu an şiddetli bir yağmur başladı. İnsanlığın kendi elleriyle temizlemediği ayıplarını yıkamaya çalışıyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne yazık ki hala ayrım yapmadan üzülmeyi öğrenemedik... Yazık ki yağmur da bir yere kadar temizleyecek o kirleri... Çok üzgünüm...

      Sil
  5. Ne bitmek tükenmez senaryolar yazıyorlar ülkem üzerine, ülkem insanının üzerine. Korkarım süresi bilinmeyin bir süreçte istediklerini alana kadar da her türlü yola başvuracaklar. Diliyorum ki ülkemi yöneten insanlar bir şekilde bu olaylara, bu planlara bulaşmamış olsunlar... Acımız büyük, yakınlarını kaybedenlere Allahtan sabır diliyorum... Eminim ki bu yazıyı kaleme almak zor olmuştur, paylaşımın için teşekkür ediyorum Dilekciğim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne yazık ki bir şok içinde yazdım bu yazıyı.. Hala da olana bitene inanamıyorum....

      Sil
  6. ne güzel yazmışsın! bu son olsun artık dedikçe yeni yeni felaketler geliyor başımıza. facebooka giriyorum, paylaşımları gördükçe şaşırıyorum, kızıyorum, üzülüyorum! bir akıl tutulması yaşıyoruz, ölüleri yarıştırıyoruz, kin kusuyoruz! Allah sonumuzu hayır eylesin!:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazamadım aslında şoktaydım... Ne paylaşımlar yapılıyor yazık ki ben de şaşırıyorum... Amin diyeyim sonumuz artık "hayrolsun"...

      Sil

Yorum bırakanları sevdiğimi biliyorsunuz e hadi! :)